Allereerst:
Let op: de bijgevoegde foto’s zijn puur ter documentatie en kunnen als schokkend worden ervaren.
Ze tonen geen sensatie, maar realiteit. De realiteit van wat sommige dieren wordt aangedaan.
Op 15 juni deelde ik het verhaal van twee cavia’s die teruggebracht werden.
“De dochter van 5,5 jaar wilde ze niet meer,” zeiden de ouders.
Ze wilde nu een konijntje.
Alsof het speelgoed was.
Ze kwamen hier aan alsof ze oude knuffels kwamen inleveren.
Mooie CH Teddys, toegetakeld.
Geknipt, letterlijk, door het kind. In het oor zelfs.
En dat was het begin van de ellende!
Wat we toen nog niet wisten, was dat dit slechts het topje van de ijsberg was.
Onder de vacht van één van de twee cavia’s zat een drama verstopt.
Een wondje achter het oor werd een kettingreactie van problemen:
abcessen, onderhuidse infecties, schimmelplekken.
Geen ongelukje, geen domme pech – maar het gevolg van nalatigheid, onwetendheid, en ja: mishandeling.
Drie dagen geleden dacht ik dat we hem moesten laten gaan.
Zijn temperatuur was zorgwekkend laag.
Hij at nauwelijks. Hij reageerde amper.
En ik stond daar met tranen in m’n ogen en de pijnlijke vraag: is dit nog eerlijk?
Maar hij gaf niet op.
Dus wij ook niet.
Elke dag verzorgen we hem.
Spoelen, ondersteunen, medicatie geven, zijn lichaam helpen en hem laten weten dat hij veilig is.
En stapje voor stapje… komt er leven terug in zijn ogen.
🌱 Vandaag eet hij weer distels en weegbree.
💧 Zijn temperatuur is stabiel.
🐹 Hij knabbelt, maakt geluidjes en zoekt zijn maatje op.
🧡 Hij is er nog. En hij wil leven.
We zijn er nog niet.
Hij blijft nog kritisch, zijn toestand kan snel omslaan. Maar zolang hij vecht, vechten wij met hem mee.
Gelukkig is zijn broertje niet ziek.
Op een longontsteking na, waar hij voor behandeld is en volledig van is hersteld,
gaat het met hem goed. Hij is er steeds bij gebleven, wijkt nauwelijks van zijn zijde – een trouwe steun tijdens dit gevecht.
En dit blijf ik zeggen – voor hem, voor zijn maatje, voor alle dieren die onzichtbaar lijden:
Dieren zijn geen speelgoed.
Niet om te proberen. Niet om weg te doen als het tegenvalt. Niet omdat een kind zich bedenkt.
Een dier neem je uit liefde.
En voor altijd.







One thought on “Update: Dieren zijn geen speelgoed – dit is hoe het verder ging.”