In caviavoer zit extra vitamine C, wat door de jaren heen een te zware belasting op de nieren van konijnen geeft. Geef je echter konijnenvoer, dan zit daar vrijwel altijd anti-coccidiose in, wat voor cavia’s weer een te zware belasting voor de darmen is bij langer gebruik. Cavia’s hebben bovendien een veel snellere verbranding en hebben relatief veel voer nodig, wat eigenlijk altijd klaar moet staan, terwijl je konijnen al snel te dik voert als je veel voer geeft en eigenlijk maar 1x per dag de dagportie moet geven. Een van beide doe je dus te kort als je ze samen houdt: of je geeft de een te veel, of de ander te weinig.

Konijnen kunnen bacteriën dragen waar ze zelf geen last van hebben (bordetella) maar waar cavia’s ziek van kunnen worden. Als de cavia ziek wordt (verkouden, snotterig, tot zelfs dodelijke longontsteking) en het konijn niet, denkt men dan ook totaal niet aan het konijn als veroorzaker van de ziekte, terwijl deze dus wel het gevaar voor de cavia betekende.

Ten derde, de communicatie is anders.

Cavia’s zijn heel vocaal, het fluitende piepen van een cavia om aandacht of voer klinkt in de oren van een konijn als een alarmkreet waardoor deze elke keer weer onbedoeld stress kan ervaren. Ook de lichaamstaal is anders. Ze verdragen elkaar, maar begrijpen elkaar niet. Ze hebben dus gewoon niets aan elkaar, een konijn en cavia die proberen te communiceren worden dus steeds in elkaar teleurgesteld. Dat is nog onschuldig, maar het kan ook mis gaan. Zoals wanneer een konijn dat het even zat is gromt of knort: een cavia interpreteert dat als gezellig contact zoeken. Een konijn dat daarna waarschuwend op de grond stampt als de cavia niet weg gaat, bereikt vaak het tegenovergestelde: de cavia ‘bevriest’ als reactie op gevaar, en blijft juist stokstijf staan. Tenslotte kan het konijn datgene doen wat bij konijnen onderling zeer geaccepteerd en normaal is als er meerdere waarschuwingen genegeerd worden: een trap geven met de achterpoten. Konijnen onderling kunnen dat hebben, maar een cavia kan geblesseerd raken en zelfs sterven. Zelfs een dwergkonijn kan een cavia al dodelijk verwonden. Van buiten af zie je dan niets aan je cavia…

Het kan jaren goed gaan. Het kan ook één dag goed gaan. Mensen weten vaak niet van de achtergronden, en denken dat het niet aan het konijn ligt als ze de cavia ineens dood in het hok vinden, ‘want dat ging toch altijd goed’.

Ik zou iedereen dan ook heel graag willen aanraden om een konijn een ander konijn als maatje te geven en een cavia een andere cavia.

Om deze reden verkoop ik geen cavia als ik weet dat het bij konijnen komen te zitten.